Varoluş Öz
The essence of existence
“Her nesnenin bir özü bir de varlığı vardır. Varlık özden önce gelir. Ä°nsan önce vardır sonra ÅŸöyle ya da böyle olur. Çünkü o özünü kendi yaratır: Dünyaya atılarak, orada acı çekerek, savaÅŸarak yavaÅŸ yavaÅŸ kendini belirler…”
Jean Paul Sartre
"Ä°nsan ilk önce kendisinden baÅŸka hiç kimseye güvenemeyeceÄŸini, yalnız olduÄŸunu, sonsuz sorumlulukların ortasında dünyada tek başına kaldığını, kendi koyduÄŸu amaçlar dışında hiçbir amacı olamayacağını, bu dünyada kendisinin biçimlendireceÄŸi kaderden baÅŸka kaderi olamayacağını anlamadıkça, hiçbir ÅŸey isteme arzusunda deÄŸildir."
Jean Paul Sartre
"Yanlış dünyaya gelmiÅŸ bir zavallı vardı. öteki insanlar gibi, parkların, kahvelerin, ticaret kentlerinin dünyasında varolup gidiyor ve tabloların ardında, kitapların ardında bambaÅŸka dünyalarda yaÅŸadığına kendini inandırmak istiyordu."
Jean Paul Sartre
"Kendimi bırakmak, unutmak, uyumak istiyorum. Ama yapamıyorum bunu; boÄŸuluyorum. VaroluÅŸ her tarafımdan, gözlerimden, burnumdan, aÄŸzımdan içeri dalıyor. Ve birden perde yırtılıyor, anladım artık, gördüm. Bir yığın tedirgin, kendinden sıkılmış var olandan baÅŸka bir ÅŸey deÄŸildik. Burada bulunmamız için tek bir neden yoktu, hiçbirimiz böyle bir neden ileri süremezdi."
Jean Paul Sartre
"Her zaman özümün ötesinde, eylemimin nedenlerinin ve dürtülerinin ötesinde var olmaya mahkûmum; özgür olmaya mahkûmum. Bu, özgürlüÄŸüme kendisinden baÅŸka sınırlar bulunamayacağını veya özgür olmaktan vazgeçmekte özgür olmadığımız anlamına gelir. "
​
​Jean Paul Sartre
"Ölüm yaÅŸamı yazgıya dönüÅŸtürür.” Ölüm anı geldiÄŸinde zarların artık atılmış olduÄŸunu, oynayacak tek bir kartı bile kalmadığını dehÅŸet içinde fark eden inançlı kiÅŸiyi yıkan ÅŸey de yine budur. Ölüm bizi bize ulaÅŸtırır, ebediyet bizi neysek ona dönüÅŸtürür. Ölüm anında varız, yani baÅŸkasının yargıları karşısında savunmasızız; ne olduÄŸumuz hakkında gerçekten karar verilebilir, her ÅŸeyi bilen bir zekânın yapabileceÄŸi muhasebeden kurtulma ÅŸansımız kalmamıştır."
Jean Paul Sartre